Het leven bestaat uit het maken van keuzes. Keuzes die je leven beïnvloeden in meerdere of mindere mate. De keuzes die je gedurende je leven maakt zijn tekenend voor het type persoon dat je bent of wilt zijn. Ze vormen het pad welke als een rode draad door je leven loopt. Tijdens je leven kom je door de keuzes die jij maakt in situaties terecht welke een bepaalde emotie bij je oproepen waaronder blijheid, liefde, angst, woede of bijvoorbeeld verdriet. Je vraagt je wellicht af waarom ik hiermee begin? Dit is omdat dit alles te maken heeft met Heavy Rain.

Game noch film?
Zoals velen van jullie weten is Heavy Rain de nieuwste PlayStation 3 exclusive van Quantic Dream. Deze van origine Franse ontwikkelaar is geen dertien in een dozijn studio die zich richt op shooters, race- of sportgames. Wat Quantic Dream erg belangrijk vind is dat hun games bepaalde emoties oproept bij gamers en dat gameplay ondergeschikt is aan het verhaal dat zij proberen te vertellen.

Toen ik vertelde dat ik Heavy Rain had ontvangen en er een review over zou gaan schrijven kreeg ik steevast de vraag of het een game of een film is. Het antwoord hierop is eigenlijk geen van beide. Hoe ik tot dit antwoord kom zal ik proberen uit te leggen middels deze review.


Hoe ver ga jij om iets te beschermen waar je van houdt?
Het verhaal van de game wordt verteld door een viertal hoofdpersonages en is voor gamebegrippen van een ongekend hoog niveau. Deze vier doodnormale mensen komen door keuzes van henzelf en anderen in situaties terecht welke verre van normaal zijn. Als rode draad door het verhaal loopt het thema "Hoe ver zou jij gaan om iets te beschermen waar je van houdt" en wordt het duidelijk waarom de game heet zoals deze heet. Hoe het verhaal zich ontpopt en welke zaken je meemaakt met deze personages is geheel aan de speler van het verhaal al realiseer je dit wellicht pas aan het eind. Net als in het echte leven zijn de keuzes die te maken zijn van een kleine of grote aard maar zijn ze wel degelijk van belang voor het verloop van het verhaal. Ook zul je handelingen moeten verrichten die saai lijken maar wel degelijk emoties gaan oproepen.

Tafeltje dekje
Gisteravond kwam een goede vriend van mij langs om de game te checken. Ik liet hem het begin spelen en al snel kwam hij op een punt dat hij als vader werd gevraagd de tafel te dekken. Deze tafel kun je dekken door je analoge stick een richting op te duwen zoals staat aangegeven op het scherm. Doe je dit snel dan zal de beweging snel zijn en beweeg je het rustig zal de actie ook rustig worden uitgevoerd. Wat er gebeurde is dat hij het eerste bord erg snel en ruw op te tafel kwakte waarna zijn vrouw (in de game) dringend vroeg voorzichtig te zijn. De speler in dit geval schrok oprecht dat hij het bord zo ruw neergooide. Toen ik hem vroeg waarom hij schrok antwoordde hij dat hij geen ruzie wil met zijn vrouw. Dit soort kleine details en de reactie wat dit bij de speler oproept is erg tekenend voor de complete game. Als je nagaat dat het dekken van de tafel in dit geval "spannend" kan zijn bedenk je dan eens wat de zwaardere scenes met je doen.


Audiovisueel wonder
Ondanks dat het speerpunt van de game het verhaal is heeft Quantic Dream op audiovisueel gebied niet stil gezeten. Zo durf ik te stellen dat Heavy Rain wellicht de mooiste PlayStation 3 game is van dit moment. De afwerking en het oog voor details kan deze generatie alleen worden geëvenaard door de grafisch briljante Uncharted 2. Juist door de vele details voelen de personages en de wereld echt en komt alles tot leven. Ook de muziek is een lust voor het oor en zou niet misstaan in goede dramatische film. Door dynamisch in te spelen op de keuzes die je maakt en situaties waar de personages zich in verkeren wordt je mede door de muziek direct de spelwereld in gezogen. Wat betreft voice acting zet de game ook een goede prestatie neer al moet ik eerlijk zeggen dat ze Uncharted 2 niet kunnen evenaren. Dit is dan ook een van weinige minpuntjes van de complete game.

Slow Time Events
De gameplay van Heavy Rain leunt voor een groot deel op dynamische Quick Time Events (QTE's)welke je niet goed noch fout kan doen. Nogmaals welke actie je onderneemt middels deze Quick Time Events is geheel aan jou. Ikzelf ben van mening dat de benaming Quick Time Events de gameplay geen eer aan doet en geen duidelijk beeld geeft van hoe de game zich laat spelen. Slow Time Events zou eerder op zijn plaats zijn. Normaliter moet je bij QTE's snel op een serie knoppen drukken om zo een cutscene te unlocken waarmee je progressie verkrijgt in het verhaal. In Heavy Rain werkt dit anders. Zo zul je soms maar niet altijd een serie knoppen snel moeten indrukken. Net zo vaak gebeurd het dat je een bepaalde beweging met je analoge stick of complete controller moet maken om iets te doen. Ook zul je bepaalde knoppencombinaties moeten vasthouden alvorens je een beweging kunt doen. Heavy Rain laat zien dat QTE's helemaal niet statisch hoeven te zijn en zet hiermee een standaard neer waarvan ik verwacht dat wij hier nog veel van gaan zien in de toekomst.


Let it all come down
Ik ben ervan overtuigd dat Heavy Rain een van de belangrijkste games van de afgelopen 10 jaar is. Niet iedereen kan hiervan genieten en de game is ook niet voor iedereen bedoeld. Het is een game voor volwassenen met volwassen thema's en laat zien dat games meer in hun mars hebben dat wat er tot dusver van werd verwacht. Het is de eerste game welke mij zo erg met de personages laat mee voelen dat ik op momenten met tranen in m'n ogen heb zitten spelen. Mijn vriendin welke totaal geen gamer is heeft de complete game meegekeken omdat zij wilde weten wat er zou gebeuren. Het is een meesterwerk en zou door iedereen die wat heeft met films of games moeten worden gespeeld om de ervaring te hebben meegemaakt.