Vandaag is het dan zover, de Olympische winterspelen van 2010 zijn begonnen. Dit jaar zullen de winterspelen zich plaatsvinden in Canada of nog beter gezegd in Vancouver. Bij zo'n groot evenement is het natuurlijk de bedoeling om geld te verdienen, ik bedoel is het de bedoeling om er een leuk spel bij te maken. Nou dat is gebeurd dankzij Sega en nee, het is niet dat spel waar een rode lootgieter en een blauwe egel in voorkomen. Dit is de officiële versie van de Olympische winterspelen genaamd, Vancouver 2010.

Een mijlpaal in de geschiedenis van games over de Olympische spelen

Nou kan je al begrijpen aan mijn licht sarcastische opmerking dat dit spel niet top is. Maar stop nog niet met lezen, want ik heb nog genoeg te vertellen over dit spel dat grotendeels minpunten bevat, maar dit spel zet ook een mijlpaal neer. Dus laat ik maar meteen met de deur in huis vallen en zeggen dat een Olympische spelen game er nog nooit zo goed heeft uitgezien als Vancouver 2010. Zo valt het meteen op dat er goed aandacht is besteed aan hoe de atleten eruitzie. Daarnaast zijn alle evenementen ook grafisch gezien keurig aangekleed met publiek, trainers, attributen en natuurlijk veel sneeuw. Hoewel er op dit moment niet veel sneeuw te vinden is in Vancouver.


Waar zijn alle sporten en sporters gebleven?

Na het eerste positieve punt zijn wij nu aangekomen op het punt waar Vancouver 2010 toch echt door de mand valt. Zo zijn er in totaal veertien verschillende onderdelen. Dat klinkt misschien erg veel, maar in de werkelijkheid kan je de helft eigenlijk schrappen aangezien deze zoveel op elkaar lijken. Zo heb je aan de ene kant skiën en aan de andere kant snowboarden, maar dit overlapt elkaar op vele plekken. En laten wij eerlijk zijn het verschil tussen skiën en snowboarden in een spel is er simpelweg niet op gameplay gebied. Daarnaast heb je ook nog sporten als bobsleeën, rodelen en skeleton. Het enige verschil tussen deze sporten zit hem in het aantal personen en of je op je buik ligt of op je rug. Zo is er dus een duidelijk gemis aan sporten als curling, ijshockey en biatlon.

Naast het feit dat het nogal karig is met sportevenementen is het ook een feit, dat er erg weinig sporters meedoen aan deze Olympische spelen van Vancouver. Zo doen er bij ieder sportevenement maar vier personen mee. Erg leuk als je met zijn vieren op de bank zit en er dus altijd iemand kan winnen, maar als je alleen speelt dan is dit toch erg jammer. Zo gaat namelijk heel het gevoel weg dat je meedoet aan een groot evenement. Dit vind je dan ook terug in het menu die net zo karig is. Je hebt namelijk bovenaan een optie genaamd training waarin je per sportevenement je vaardigheid kan verbeteren. Daaronder krijg je dan de optie om mee te doen aan de Olympic Games. Via deze optie kan jij kiezen welke sportevenementen je wilt spelen of je kan de computer alle sportevenementen in willekeurige volgorde laten verschijnen. De laatste speelbare optie is Challenge hierbij krijg je een vooraf bepaald doel die je dan moet halen. Hierbij moet je dingen verzinnen als minimaal 70 km/h gaan met een bobslee en binnen een bepaalde tijd aan de onderkant van een berg zijn met skiën.


De balans is helemaal zoek in dit spel

Bij sommige spellen heb je het gevoel dat het te makkelijk is en bij andere spellen erger je jezelf dood aan de moeilijkheidsgraad. Bij dit spel heb je gewoon beide. Zo is bobsleeën simpelweg onmogelijk aangezien je altijd wel uit de baan vliegt, behalve als je het heel langzaam aan doet natuurlijk. Hierdoor kan ik dus niet de challenge halen voor bobsleeën en dat is gewoon verschrikkelijk frustrerend. Daarentegen is short tracking en skispringen weer erg makkelijk. Zo hoef je bij skispringen maar vier keer op kruisje te drukken (op het juiste moment uiteraard) en een beetje je balans houden in de lucht en dan is het alweer afgelopen.

Door deze erg simpele gameplay is het spel al erg snel saai en leg je het snel weg voor iets anders. Zo kan je proberen dit spel met vrienden te spelen, maar dit gaat ook al vrij snel vervelen en begin je spellen te spelen als Modern Warfare 2. Het enige positieve hier is om online te spelen. Als je een beetje nationalistisch bent dan kan je hier dus Nederland of België vertegenwoordigen en heb je een gevoel van competitie wat bij je opspeelt. Het vervelende hierbij is dat de wachttijden tussen de evenementen onmogelijk lang duren en dus is het plezier van korte duur. Wat bij mij resulteerde in één potje van skiën en daarna weer een ander spel spelen.


Het advies luidt als volgt

Neem dit aan als mijn persoonlijk advies en houdt je geld dus in je portemonnee. In deze tijd waarin zoveel games uitkomen kun je het geld beter besteden aan andere games. Maar als je echt het best uitziende Olympische spelen game wilt zien, ga dan een trailer bekijken. Of als je het echt nodig vindt, dan kan je het spel ooit nog wel uit de budgetbakken vissen. Vancouver 2010 vangt dus bij mij alleen punten voor de grafische kracht, voor mensen die houden van een uitdaging die kunnen helemaal losgaan op de challenges.